Zašto svi pričaju o set-dizajnu na
Chanel haute couture reviji

Scenografija na Chanel haute couture reviji temeljila se na autentičnoj umjetničkoj instalaciji Carstena Höllera, čime je prostor piste transformiran u izložbeni ambijent, a revija pozicionirana na granici između modnog događaja i suvremene umjetničke prezentacije. Monumentalne gljive, prepoznatljiv motiv Höllerovog opusa i ranije izlagane u institucijama poput Pradine fondacije u Milanu, nisu funkcionirale kao scenografski citat ili vizualna aluzija, već kao samostalno umjetničko djelo inkorporirano u modni kontekst.

Höllerove instalacije poznate su po istraživanju percepcije, tjelesnog iskustva i psihološke destabilizacije prostora. Uvećane, gotovo halucinatorne forme gljiva stvaraju ambijent koji istovremeno djeluje razigrano i čudnovato. U okviru Chanel revije, ovaj umjetnički pejzaž nije bio pasivna kulisa, već aktivni element koji je oblikovao način na koji se kolekcija doživljava. Modeli nisu šetali pistom, već su se kretali kroz instalaciju.

Set-dizajn na Chanel haute couture reviji kao ključni element doživljaja

Uključivanje Höllerovog rada u kategoriji visoke mode ukazuje na promjenu paradigme u kojoj industrije više ne koristi umjetnost kao dekorativni sloj, već joj ustupa prostor ravnopravnog prisustva. Chanel je ovim potezom prešao granicu klasične scenografije i uveo konceptualni okvir koji reviju svrstava u širi kulturni kontekst, blizak institucionalnim izložbama i muzejskim praksama. Motiv gljive, koji u Höllerovom radu često nosi značenja transformacije, neizvjesnosti i promijenjenog stanja svijesti, dobiva dodatnu dimenziju u dodiru s haute coutureom. Kao organizmi koji rastu izvan kontrole, u tišini i van pogleda, one postaju suptilna metafora samog couture procesa – sporog, zatvorenog i posvećenog ekstremnoj preciznosti. Na taj način, instalacija ne ilustrira kolekciju, već s njom ulazi u konceptualni dijalog.

U tom kontekstu, odluka da se revija odvije unutar instalacije Carstena Höllera, u Grand Palaisu, prostoru koji desetljećima funkcionira kao stalna pozornica Chanelovih couture prezentacija, može se čitati kao direktna artikulacija vizije Matthieua Blazyja. Höllerova instalacija u tom ambijentu ne funkcionira kao scenografska podrška kolekciji, već kao konceptualni filter kroz koji se ona sagledava. Blazy ne promatra Chanel kao zatvoren sustav luksuza, već kao kulturnu platformu u kojoj se odjeća doživljava kroz odnos tijela, prostora i percepcije. Prostor Grand Palaisa nameće ritam, skalu i psihološku tenziju, dok se kolekcija pojavljuje kao dio šireg perceptivnog iskustva, a ne kao izolirani vizualni spektakl.

*Članak je preuzet s portala Journal.rs.

Foto: Instagram (@chanel), Profimedia, Chanel